Paragnost Eddie & Consulenten

Oude koeien uit de sloot halen

Oude koeien uit de sloot halen Oude koeien uit de sloot halen. Iedereen is vertrouwd met deze uitspraak. Nu is de ervaring dat dit niet zo evident is. Dit is niet alleen mijn ervaring maar de ervaring die velen met mij delen. Laat ons maar even een tip van de sluier oplichten en elkaar in openheid beluisteren. We doen het allemaal in min of meerdere mate.

Wanneer heb jij onlangs oude koeien uit de gracht gehaald en wat was de aanleiding ervan?
Neem een recente situatie voor ogen en keer even terug naar de situatie. Welke emoties ervoer je bij het oprakelen van die oude koeien? En hoe voelde dit voor de ander?
Wanneer komen oude koeien terug uit de sloot? Meestal tijdens een conflict. Het gaat er niet om of dat goed of niet goed zou zijn. Het gaat erom dat een en ander nog niet verteerd is, nog niet verwerkt is. Ook al ben je ervan overtuigd dat de lucht was gezuiverd in een minder fijne of pijnlijk situatie. Bij het minste conflict wordt teruggegrepen naar het verleden.

Sommigen kunnen zelfs letterlijk herhalen wat er werd gezegd waardoor het een en al verwijten regent.
Ik stel die uitspraken als ‘vergeten en vergeven’ in vraag. Juist omdat die uitspraken niet altijd vanuit het hart komen, maar vanuit gewoontevorming. Net als bij een kind dat op zijn knietjes valt, zich bezeerd heeft en je een kusje kunt geven met de boodschap ‘droog je traantjes en het is zo meteen vergeten.’

Alsof het kindje geen pijn zou mogen ervaren, niet de ruimte mag nemen om pijn te voelen. Allemaal wel goed bedoeld, maar voor wie voelt het beter uiteindelijk? Het kindje dat ruimte krijgt om zich te uiten in die pijn-ervaring, of de volwassene die pijn wil voorkomen of vermijden omdat er nog ergens pijn in hemzelf zit? Weg met de pijn, weg met de ervaring. De pijn nestelt zich in het emotioneele lichaam.
Dus elke keer als oude koeien uit de sloot worden gehaald, vraagt dit om met onze aandacht naar onze essentie te gaan en daar te voelen wat nog nodig is om werkelijk los te laten. Iedereen heeft het wel over loslaten, alleen kun je pas ervaren iets te hebben losgelaten als de ‘oude koeien’ opgelost zijn. Je hebt losgelaten, wat niet betekent dat je de ervaring die je hebt gehad ‘vergeten’ moet zijn.
Als er zich een situatie voordoet waarin emoties en gevoelens worden gedeeld, is er de ervaring dat je in het hier en nu en in de situatie betrokken kunt blijven, zonder oude koeien uit de gracht te halen.
De kunst is in een gesprek niet in de weerstand te gaan. Het is zo verleidelijk om mee te gaan in ‘oude koeien’ verhalen, zodat de situatie waarover het dan in het hier en nu gaat, helemaal niet meer aan de orde is.

Het is een bewuste keuze om met jezelf aan de slag te gaan en te onderzoeken of er nog de behoefte is om aan het verleden vast te houden en de ander toch ergens te willen straffen. Onbewust of bewust. Is er in de diepere lagen toch nog de behoefte de ander als dader van je pijn en verdriet te willen straffen? Alleen jijzelf weet en kent jouw intentie.
Draagt het bij in het contact of in de relatie? Wil je de ander laten boeten? Waarom?
Het kan ook anders. Je kunt er ook heel bewust voor kiezen om alle verhalen bij jezelf te laten en te vergeven en op te ruimen. Het is zeker een uitdaging om het oude denken vanuit slachtofferschap los te laten. Klaar het uit met jezelf, ook al lukt het niet onmiddellijk. Jouw creatieve bron toont je alle mogelijkheden om het zelf op te lossen.

Terugkeren naar toen en toen en toen houdt je groei tegen en onderdrukte boosheid, wraak en woede is gif voor je lever en milt. Alle boosheid kristalliseert zich verder uit in deze vitale organen.
Neem aan dat we allen groeien en evolueren, dus bewuster worden. Je hoeft niemand af te rekenen op dingen die in het verleden gezegd of gedaan werden. Zie jezelf en de ander door de ogen van mededogen en liefde en weet dat dit de enige weg is naar diepgaande veranderingen.

©Mieke
Warme hartegroet
Mieke Box 45