Paragnost Eddie & Consulenten

Boosheid

BOOSHEIDBoosheid en gefrustreerde verlangen?

Wanneer we goed opletten kunnen we waarnemen dat boosheid uiteindelijk altijd ontstaat uit gefrustreerde verlangens. In de diepte meestal onmiddelijk of indirect uit een gefrustreerd verlangen naar geborgenheid, verbondenheid of waardering. Het kan ook uit vastgehouden oude frustratie zijn.

Boosheid uit belediging ontstaat uit de frustratie van een terug verlangen naar respect, eigenwaarde (waardering) en naar veiligheid. Boosheid omdat iemand anders boos op ons is, komt ook voort uit teleurstellend respect of uit gefrustreerd verlangen die ander te kunnen domineren (macht). Wanneer het soms lijkt dat boosheid voortkomt uit angst, besef dan dat met die angst een teleurstellend verlangen gepaard gaat (bijvoorbeeld naar veiligheid). Boosheid uit pijn ontstaat uit het teleurstellend terug verlangen naar onze toestand van vóór de pijn.

Vaak komt boosheid echter ook voort uit een opeenstapeling van frustraties waar we ons niet bewust van zijn die zich door een kleine aanleiding in grote boosheid kan manifesteren. Daarom begrijpen we soms zelf niet waarom we zo boos op iets onbetekenends kunnen reageren. Ook onze wilobsessie bevat een verlangen en kan gefrustreerd worden en zo gemakkelijk boosheid creëren. Denk hierbij ook aan de frustratie van een verlangen naar hoe je vindt dat de dingen zouden moeten zijn of hadden moeten gaan.

Daarom zijn ook al onze gefrustreerde verwachtingen in feite teleurstellende verlangens. Essentieel om te beseffen is ook hoe egocentrischer onze mentaliteit, hoe meer we leven in behoeftes en frustraties en de hieruit komende boosheid. In een toestand van boosheid worden we negatief, nog meer egocentrisch en agressief. We voelen een neiging tot destructie en gevoelens van waarden, medemenselijkheid en verbondenheid . We produceren dan al gauw scheldwoorden en verwensingen. We raken in een vijand waan en ons gedrag wordt agressief en wantrouwig. We verliezen ons realiteitsbesef en we zijn dan min of meer in een toestand van psychische en intuïtieve black-out, waarin we de dingen niet zuiver meer kunnen zien en/of begrijpen.

Door die neiging tot wraak en vijand waan valt elke vorm van respect weg in deze gestoorde toestand. Zowel respect voor mensen als voor alles wat op onze weg komt. Iemand in toestand van boosheid weet niet goed wat hij doet en kan niet genuanceerd denken, leeft in een “zwart wit” of zelfs in een “alles is negatief”. Zoals gezegd, het begrip van waarden en gevoelens van verbondenheid en respect is weg. Dit alles gecombineerd met die neiging tot destructie maakt dat we zo iemand dan ook ontoerekeningsvatbaar noemen.

Op zon moment doen we dan ook dingen waar we later spijt van hebben. We verkeren dan in een tijdelijke maar onbetwistbaar gestoorde en in wezen psychotische toestand waar we ons op dat moment niet bewust van zijn. We zijn dan geïdentificeerd met een vijandig en negatief zelfbeeld, medemensbeeld en wereldbeeld. Vanuit boosheidtoestand met alle zojuist genoemde gevolgen kan zo iemand dan op den duur een vijandige, egocentrische, wantrouwige en respectloze overlevingsmentaliteit ontwikkelen.

Wie het overkomt is zich daarvan echter niet opzettelijk bedoeld. Hij of zij leeft dan voortdurend in een vijandpsychose. Een paranoïde toestand. Op deze manier ontstaat een negatief mens- en wereldbeeld en daaruit een antisociale houding met veelal verachting van de gehele samenleving. Het zelfbeeld wordt dan negatief om zich te kunnen handhaven in deze negatieve flow. De macho komt naar voren om kwetsbaarheid te verbergen. Zij creëren op den duur het vaste vooroordeel: “de ander is de vijand” en leiden zo tot leven in angst, wantrouwen en een negatief zelfbeeld, medemens-, en wereldbeeld alsook tot gevoelens van afzondering en eenzaamheid. Probeer deze overlevingsmentaliteit, onverschilligheid, gevoelsontkenning en dit negatieve medemens- en wereldbeeld zo veel mogelijk in jezelf te herkennen en zo veel mogelijk te leven in realisme, innerlijke oprechtheid en in een ontspannen natuurlijke innerlijke vriendelijkheid.

Onze overlevingsparanoia is een van de belangrijkste en diepere barrières voor een totale innerlijke vriendelijkheid en te leven in harmonie met het bestaan. Straf is in mijn ervaring een primitieve, schadelijke en fascistoïde leermethode. En vaak betekent het je eigen frustraties of angsten afreageren op je eigen kind. Beter is je kind bij te brengen wat en waarom het iets verkeerd gedaan heeft en wat de gevolgen voor anderen zijn. In de eerste plaats moet daarom ons gefrustreerde verlangen ontdekt worden. Vaak is het een gefixeerd en onbewust verlangen uit het verleden dat te maken heeft met gemiste waardering, veiligheid of verbondenheid dat toen gefrustreerd was en vastgehouden bleef. Door in diepgaande introspectie dit nauwkeurig te bezien kunnen we ons ervan bewust worden welke verlangens er in ons zijn gefrustreerd. Verwerking, aanvaarding en realisme vormen de enige weg waar deze teleurstellende verlangens definitief kunnen worden losgelaten.

Na bewustwording, begrip en realistisch verwerken van onze onverwerkte negatieve ervaringen en frustraties, kunnen we onze boosheid en die psychische spanningen ook begrijpen en langzamerhand of vaak ook direct loslaten. Er ontstaat dan zowel realiteitszin als bewuste of onbewuste aanvaarding en hiermee het loslaten van oude behoeftes, boosheid en bijbehorende spanning. Zo kunnen onze negativiteit en boosheid oplossen door het simpelweg vinden en realistisch verwerken van de oorzaak. Ook het “herbeleven” van oude onverwerkte negatieve ervaringen kan helpen bij verwerken en het loslaten van negativiteit. Dit vraagt om diepe herinnering en inleving. Inleving in hoe de dingen waren en in de pijn en ellende van ervaren negativiteit of gemis en het gefrustreerde verlangen van toen.

De pijn of het lijden in het verleden ontstond door niet kunnen aanvaarden en terugverlangen naar de toestand van vóór het lijden. Ook herinnering van je beoordeling toen is belangrijk in vergelijking met je beoordeling en begrijpen nu. Nu is de enige weg nog aanvaarding; de dingen waren zoals zij waren, en zijn zoals zij zijn. En mensen hebben je dingen aangedaan vanuit hun achtergrond toen. Probeer na zulk een herinneringsgebeuren vooral je zieligheids- of slachtofferego onmiddellijk te herkennen en los te laten. Begrip, werkelijkheid en aanvaarding zijn steeds essentieel bij de verwerking van het verleden.

Voor een dergelijk herbeleven kun je het beste hulp van een therapeut opzoeken. Vanuit een rationele zingeving kun je het weer zien zitten, en hoef je niet in een negatief ego of slachtofferego vast te blijven zitten. Let daarnaast op je toestand in omstandigheden van zon, blauwe lucht, natuur, etc. Hoe meer en hoe vaker je leert zijn in een ontspannen positieve levenstoestand, zul je beter kunnen waarnemen dat elke boosheid in feite een boosheidsact is. Een act die ontstaat uit innerlijke “zelf” belangrijk makerij in onrealistische onbescheidenheid en waarin onze integriteit ver te zoeken is.

Wanneer de situatie dat vraagt kun je soms naar buiten toe ook voor een bewuste boosheid kiezen. Het is dan ook het beste zo veel mogelijk definitief afstand te nemen van alles wat herinnert aan het verlies en te zoeken naar realistische afleiding of bezigheid, die je totale concentratie vraagt en probeer zo mogelijk in een meditatie te komen die alles oplost. Jezelf niet kunnen vergeven als gewoonte betekent je vastklampen aan een negatief zelfbeeld, en zelfveroordeling en niet (willen) begrijpen en aanvaarden dat fouten maken bij het leven hoort van iedere mens.

Totale zelfaanvaarding is een voorwaarde voor een mentaal ontspannen positieve levenskwaliteit. Vanuit je individualiteit kun je ook jezelf wat belachelijk maken; bijvoorbeeld: wat heerlijk dat ik stom, dom, etc., ben. Dus jezelf toestaan fouten te maken. Dat leeft een stuk lichter.

Warme groet, medium Chantal