Paragnost Eddie & Consulenten

We hebben elkaar super hard nodig

We hebben elkaar super hard nodig.Ieder mens jong of oud, ‘’de jongeren en ouderen nog iets meer’’ heeft een schouder nodig.
En dit heeft niets te maken met niet zelfstandig kunnen zijn maar meer met het ventileren van je gevoelens.
Iedereen heeft een uitlaatklep nodig ook degene die niet kunnen of willen praten.
Maar juist diegene die op slot zitten die hun keelchakra dicht hebben zitten ‘’en dat heeft de meerderheid van de mannen’’ en sommige vrouwen’’ begrijp ik uit de vele gesprekken’’ hebben het nog het meest nodig.

Als je jouw gevoelens niet kunt uiten dan slaat de energie naar binnen en kun je een reeks van klachten krijgen.
Of kan het zo zijn dat je later last krijgt van de binnengehouden emoties die je systeem zodanig in de war kunnen brengen dat je fysieke klachten ontwikkelt.
Ieder mens kan praten maar als men een lastige jeugd heeft gehad of bv er werd thuis nooit of nauwelijks gesproken over problemen dan kan het niet anders dat er veel moeite is met het communiceren.
Erg jammer want velen kunnen nog niet telepathisch in contact treden met elkaar ‘’zou zomaar een oplossing kunnen zijn voor deze mensen.
Alleen moet je juist daarvoor ook jezelf openen en aanwezig zijn in je zelf.

Dus voor nu zou ik willen zeggen: maak van je hart geen moordkuil, spuug je gal uit, en ligt het zwaar op de maag of heb je iets op je lever laat dan niet je verdriet ophopen en praat van je af. Hoe moeilijk kan het zijn om jezelf over te geven. Je kan immers praten met collega’s met vrienden etc.
Over gevoelens praten is een ander verhaal daarmee kan je kwetsbaar zijn en je veiligheid verliezen.
Althans zo kan het voelen. Hoe voelt het dan als je wel de moed hebt opgepakt om toch je angst weg te slikken en jezelf te laten zien?
Wat een bevrijding hè lieve mens? Wat een heerlijk opgelucht gevoel geeft het als je jezelf kan laten zien zoals je bent zonder angst te hebben er op afgerekend te worden.

Uiteindelijk hoeven we geen angst te hebben want angst zit echt absoluut tussen de oren. Het zijn gedachten en emoties en herinneringen die angst veroorzaken. Als je ze toelaat tenminste want je kunt ze ook wegsturen en er anders naar kijken.
Wat kan er uiteindelijk gebeuren als je jezelf laat zien? Je kan hoogstens niet serieus worden genomen en wiens probleem is dat? Jouw probleem nee hoor die ander ziet of wil je niet zien zoals je werkelijk bent dus zijn/haar probleem. Helaas is niet alles zo makkelijk te handelen en bagatelliseer ik zeker de problematiek hiervan niet.
Vele mensen hebben echt een groot probleem met communiceren en ik werk dagelijks door middel van coaching met deze mensen.

Daarbij realiseer ik mij heel goed dat er verschil is tussen niet willen praten en of de moeite niet willen doen voor elkaar of echte diepgaande problemen.
We hebben elkaar keihard nodig omdat we eigenlijk allemaal roepende zijn in de woestijn.
Ook de grote zaken man/vrouw die de hele dag door gesprekken voert kan thuis stil vallen en geen enkele behoefte voelen om nog te praten, of gewoon niet kunnen praten over zijn/haar gevoelens.

Veel mensen regisseren hele gesprekken met zichzelf bv ‘’wat en hoe het zal gaan lopen, en als ik nu dit zeg hoe zal hij /zij dan reageren? Er spookt van alles door het koppie. En zoveel onverwerkte emoties blijven te lang smeulen waardoor er een veel te grote lading komt te liggen op het eigenlijke probleem.
Ken je iemand uit je omgeving die moeite heeft om te praten of waarvan je ziet die mens heeft een schouderklopje nodig of even een luisterend oor, aarzel dan niet om er te zijn voor die mens. Iedereen heeft elkaar nodig en ook jij kan zomaar eens behoefte hebben om eens even tegen iemand aan te praten als er niemand is waar je jouw hart kan uitstorten.
We leven, groeien, leren, creperen, we huilen, lachen, dansen en zingen, we vloeken en tieren, we laten los en werken ons kapot, we studeren aan het leven , en nog is daar niet de honingpot…

Dat denken we vaak als we steeds maar weer dezelfde narigheid over ons heen krijgen. Alleen is het wel zo dat ‘’zolang we dezelfde dingen blijven doen er ook niets veranderen kan’’’.
Soms is het inderdaad wel eens te veel. Ook ik voel dat lieve mensen, zeker de hedendaagse tijd op aarde is super heftig. En we hebben het allemaal zwaar, maar relativeren helpt uitstekend en 90 procent van je problemen gaat niet door dus ja lichter leven en luchtiger in het leven staan werkt ook mee.
Sla eens een arm om iemand heen in deze tijden. Kijk eens om je heen in je buurt is daar niet die eenzame vrouw die altijd voor het raam zit en waar nooit iemand bij op bezoek komt, is daar niet die man die nooit meer buiten komt uit angst dat hij onwel wordt? We zouden meer voor elkaar moeten opkomen en elkaar meer lief hebben als onszelf. Als je die betekenis ook op je zelf toepast dan hè want als je jezelf niet liefhebt kun je dat ook een ander niet.

We hebben elkaar nodig mensen en wacht niet tot het te laat is. Als je partner niet kan praten kijk dan eens hoe je die mens kan openen. Doe moeite voor elkaar want het leven is geven en nemen en in relaties helaas soms te veel geven.
Maar je bent eens van die persoon gaan houden om wie hij/zij is laat het niet voorbij gaan in stilte want dan zou het wel eens te laat kunnen zijn.

Wil je eens praten met mij hierover dan kun je mij bereiken bij
Paragnost- Eddie box 68

Warme knuffel,
Elisa-Lis