Paragnost Eddie & Consulenten

Tot rust komen

RUSTTot rust komen – Thuiskomen in je Ware Zelf. We naderen stilletjes aan het einde van 2017 – heel wat mensen hebben meer behoefte aan rust, verstilling, naar binnen keren, en sommigen van mijn klanten nemen zelfs een stilte-retraite.
Het is voor velen een bijzonder en intensief jaar geweest en zoals ik via diverse informatiebronnen nu ook al weet, gaat 2018 er niet minder intensief op worden – we blijven in voortdurende beweging en groei en om die reden is het heel wijs om frequent rust-momenten in te lassen. Als ik even terugkijk naar 2017 dan herken ik ook de behoorlijk intensieve veranderingen op elk vlak – knopen werden doorgehakt: in Nederland wonen of in België: ik woonde ruim 5 jaar deeltijds in Nederland met mijn partner én in België- om de twee weken pendelden we van het ene land het andere land. De knoop hebben we doorgehakt en we wonen nu samen in België. Emigreren is dus een bijzonder emotioneel gebeuren geweest…en uiteraard werd ik ook aangeraakt door mijn partners’ gevoelens, emoties….het voelde bijna alsof ik me ‘ schuldig ‘ voelde mijn partner weg te halen uit de vertrouwde omgeving. Het is toch een proces van ruim een jaar geworden. Helaas merkten we ook wel op dat de keuze van mijn partner niet van harte toegejuicht werd en gelukkig kreeg mijn partner wel praktische hulp en een emotioneel schouderklopje van een heel lieve nicht en haar partner …elke keer we naar een aflevering keken ‘ Wij vertrekken ‘ …kwam ook dit stukje pijn en verdriet naar boven. Wat is er nu eigenlijk dramatisch aan verhuizen van de ene naar de andere plek…België en Nederland liggen niet aan de andere kant van de wereld, stel je voor mochten we besloten hebben te verhuizen naar een lekker warm land? Maar goed….we hebben in elk geval samen gewikt en gewogen op basis van heel wat elementen en ondertussen is mijn partner al heel goed ingeburgerd. Niettemin…het blijft wel nog wat wrang smaken, dit gevoel en het enige wat we hier kunnen doen is er niet meer teveel aandacht aan geven en samen onze levensweg verder zetten en onze levensmissie uitdragen als medium en bewustzijnswerkers.
Doorgaan met mensen die je echt je eigen leven gunnen is een cadeautje, en mensen die toch bij elke keuze iets te commentariëren hebben, laten we los. En natuurlijk overschouwen we wel op onze manier wat er op een dieper niveau gebeurt, stellen we onszelf meer dan gemiddeld vragen, maar het is zoals het is. Het antwoord ligt altijd in onszelf en nooit bij de ander.
Er zijn een paar veelvoorkomende obstakels die ons de toegang tot onze innerlijke energiebronnen versperren en dat is gejaagdheid en haast in alle kleine dingen van ons dagelijkse leven, competitief en prestatiegericht denken en overdreven bedrijvigheid. De weg hieruit is bewust ontspannen, tot rust komen en innerlijk loslaten. Het kan té simpel lijken …maar onze adem-haling kan op deze weg een heel waardevolle leraar worden. Is het zo simpel dan? Zeker. Onderbreek het lezen van dit blog even 1 minuut en breng je aandacht naar je ademhaling en adem voor de verandering even dieper dan normaliter. Plaats je voeten op de grond, leg je handen op je buik, adem in langs je neus en adem uit via je mond…1 minuut. Als je je gewoon maakt van elke dag cumulatief 1 minuut bewust te ademen en het geleidelijk aan opbouwt naar 15 minuten, zal je zelf het rustgevend effect ervaren.
Als je in je eigen stroom kan blijven, kan je ook in moeilijke situaties je kalmte bewaren. Zolang we nog tegen de stoom in zwemmen, zullen we ook niet echt kunnen ‘loslaten ‘. Natuurlijk is het niet altijd even gemakkelijk om gewoon alleen maar te accepteren ‘ wat ‘ is Maar ‘ wat ‘ is, dat is nu eenmaal) of het ons nu bevalt of niet. We zijn blij als de zon schijnt en we zijn bedroefd als het regent. Maar waarom is het weer nu zo belangrijk voor ons? Waarom maken we ons geluk afhankelijk van toevalligheden die het weerbericht niet eens exact kan voorspellen?
Zon is zon, wind is wind, regen is regen- er is geen enkele reden om dit persoonlijk op te vatten. Het probleem is echter dat we gewend zijn on innerlijk te verzetten tegen alles wat ons niet bevalt. En daarom valt het ons vaak zo zwaar om ons aan de levensstroom toe te vertrouwen.
Op zijn minst kunnen we de mogelijkheid in aanmerking nemen dat alles zoals het is inderdaad volkomen in orde is- zelfs al lijkt dat op het eerste gezicht niet zo…
Vanaf onze jeugd werd ons geleerd hoe belangrijk het is je best te doen, je in te spannen, te vechten, controle te houden. En toch is het volledig onmogelijk om ‘ alles ‘ in de hand te hebben / te houden.
Kan je de dingen zich op een natuurlijke manier laten ontwikkelen of vind je dit heel moeilijk? Geef je in dit moment over aan de 1 minuut ademhaling.
Het veranderen van je kijk op de dingen, de dingen vanuit een ander perspectief bekijken, even van bovenaf kijken, de toeschouwer worden, in plaats van middenin het bedrijf van een bepaalde levensscène vast te zitten, creëert meer vrijheid. Je leert meer en meer vanop een stukje afstand te kijken en merkt dat je vanzelf hierdoor rustiger kan worden. Kijk maar eens op de openbare media…er verschijnt een krantenkop ‘ Gordon is niet getrouwd ‘ overweldigend al die reacties en ook best grappig hoe mensen zich persoonlijk verbinden met zijn keuze en in hun eigen verhaal terechtkomen. Dit zijn onze eigen valkuilen…we lezen alles als waarheid, slikken alle informatie en reageren alsof we zelf betrokken persoon zijn, terwijl het ons eigenlijk geen moer zou moeten kunnen schelen of Gordon nu trouwt of niet. Waarom ons opjagen? Waarom ons goed humeur laten verpesten hierdoor? Er zijn zoveel mensen die vlak voor een naderend huwelijk de tocht afblazen? Of het nu VIPs zijn of niet…het is één groot levensspel en als je ziet dat dit het spel is, dan kan je er nog hartelijk om lachen ook…vind ik.
Anderen maken zich dan druk over spirituele zinsbegoochelingen…wie zegt de waarheid en wie niet, wie liegt en liegt niet…wie zal de waarheid vertellen? Ook dit zijn valkuilen…spirituele valkuilen.
Ik heb al in eerdere blogs geschreven dat we nog niet klaar zijn met het competitieve en prestatiegerichte in de spirituele wereld.
Leren om meer achterover te leunen en de wereld uit handen te geven, is veel goud waard wanneer we met kritieke situaties en zelfs grote crisissen te maken hebben.
Juist dan is het belangrijk om de controle op te geven en ons oorspronkelijk vertrouwen te her-ontdekken.
Geduld….is vaak het enige wat we nodig hebben om moeilijke situaties het hoofd te bieden, in plaats van ons te verstrikken in zorgen en gepieker over dingen die we toch niet kunnen veranderen, in het moment.
Zonder dat naar onze mening wordt gevraagd, komen we en gaan we- strikt genomen is er dus niet zoveel wat de moeite waard is om aan vast te houden. Met geduld en kalmte helpen we niet alleen onszelf, maar ook andere mensen om zware tijden goed te doorstaan.
Soms hoor ik na een consult ‘ Ik zal maar afwachten ‘ . Wie op iets wacht – of het nu de gedroomde partner is of de ideale baan- richt het denken op de toekomst, hij / zij wacht tot er iets verandert of tot er eindelijk iets gebeurt.
Geduldig en kalm reageren we door helemaal bij onszelf te blijven, angstige gedachten onder controle te krijgen/ te houden. Even belangrijk is het om te beseffen dat we nu in plaats van actief te kunnen wachten, ook gewoon kunnen zijn- niet pas ooit in de toekomst, maar hier en nu.
Alles wat op onze levensweg komt, is tenslotte heilzaam voor ons en onze groei en ontwikkeling, zelfs wanneer het minder fijne gebeurtenissen zijn. De hele wereld is een genees-middel en alleen rust en kalmte in onszelf helpt ons om ons dit te realiseren.
Het is een heel goed moment om te onderzoeken wat jij nog vasthoudt en hoe je kan loslaten. Gedachten en gevoelens zijn voortdurend in beweging en dit kan lastig zijn als een bepaald thema zich in alle heftigheid voordoet of als je piekert. Het kan om alles gaan; jaloezie, angst, competitief denken, minderwaardigheidsgevoelens, hevige verlangens…Negatieve cirkels van gedachten kan je doorbreken door STOP te zeggen hiertegen tegen alles wat aan jou voorbijkomt. Je zal misschien wel vaker stop zeggen, maar dat ik prima! Zie al die gedachten en gevoelens als passagiers in je gedachtecarrousel en die laat je één voor één uitstappen.
Bewust loslaten kan je van zodra je die gedachten kan benoemen…vb veiligheidsdenken, verslaving, angst voor ziekte, geld …Sluit je ogen en stel je voor dat je datgene waaraan je innerlijk vasthoudt vb woede, symbolisch in je rechterhand neemt. Omdat de woede volledig in je rechtervuist en span je spieren, probeer zelfs helemaal te verkrampen door vb je tanden op elkaar te bijten, je gezicht in elkaar te knijpen, je schouders op te trekken…
Adem nu diep in, en adem diep uit en denk bij het uitademen of zeg de woorden ‘ Ik laat ( mijn woede) nu helemaal los ‘ .
Open je vuist , schud je hand en ontspan je schouders en de rest van je lichaam in één beweging. Herhaal dit nog een paar keer, tot je voelt dat je op een dieper niveau écht loslaat.
‘ Voor het hart dat in kalmte tot innerlijke rust komt, kunnen regen en storm niet gevaarlijk worden. Veranderlijk zijn de mensen, veranderlijk hemel en aarde, maar stil en vredig blijft de geest die zich niet bindt. De dingen in de eeuwige stroom- ze stromen helemaal vanzelf en terwijl alles verandert, blijft toch alles in het eeuwige Zijn.’
Warme groet
Medium Mieke Box 45
www.miekecoigne.com