Paragnost Eddie & Consulenten

Lijden aan ‘wanneer-isme’

Lijden aan ‘wanneer-isme’Lijden aan ‘wanneer-isme’ In dit blog neem ik jou, lezer, mee naar een diepere laag van jouw lijden aan ‘wanneer’. Ik noem het zoals het in werkelijk is, het lijden aan het ‘wanneer-isme’.

Er is een heel groot ‘wanneer-isme’ over de hele wereld. Er zijn nog vele -ismes, maar omdat het ‘wanneer-isme’ behoorlijk overheerst, leg ik het wanneer-isme even onder het vergrootglas.

Kijk eens bewust naar de energie van alle ‘wanneer’ vragen. Vanwaar komen de meeste ‘wanneer’ vragen vandaan? Hoeveel ‘wanneer’ vragen stel je die te maken hebben met andere mensen?

Vervang zoveel mogelijk ‘wanneer’ vragen op een manier dat je dichter bij jezelf komt.

Waarop wacht je om weer eens gelukkig te worden, neen, gelukkig te Zijn? Onderzoek eens waarvan wat je ‘gelukkig Zijn’ laat afhangen? Aan welke voorwaarden moeten er eerst voldaan worden om hier en nu geluk te ervaren?

Kun je je op dit moment werkelijk openstellen voor een nieuwe liefde? Soms antwoordt een klant: ‘eigenlijk niet, maar ik zou wel graag willen weten wanneer die nieuwe liefde komt’. Wat heb je nodig om je open te kunnen stellen? Het lijkt me heel logisch dat, als je je niet kunt openstellen, dit de eerste stap is om een nieuwe liefde aan te trekken.
Veel ‘wanneer’ vragen ontstaan vanuit het niet helder communiceren met elkaar. Ondanks de vele manieren en mogelijkheden om met elkaar te communiceren, merk ik een schrijnende vervlakking in het werkelijk open en transparant communiceren.

Wat maakt dat er om de haverklap op een mobieltje wordt gekeken, uitkijkend naar een berichtje. Wat maakt dat er een toenemende controle is over wie met wie in contact is, hoe vaak? Klagen over het feit we in de gaten worden gehouden door systemen, terwijl we zelf alles in de gaten houden op social media. Hoe ironisch is dat? De pot verwijt het ketel-fenomeen. Voyeurisme, nog netjes uitgedrukt.

‘Als ik straks een berichtje krijg, ben ik op dat moment gelukkig. Ik heb die berichtjes nodig om gelukkig te zijn. Krijg ik die berichtjes niet, dan voel ik me ongelukkig.

Op die manier ontstaat een gigantische afhankelijkheid.

Gecontroleerd geluk is van tijdelijke aard.

Kijk eens bewust naar het patroon van afhankelijkheid dat nog verder gaat dan het ‘wanneer-isme’. Wat vraagt het om dit patroon te tranformeren? Of ben je nou echt zo gelukkig met dit patroon, dat je zelf in stand houdt? Is dat een verborgen uiting van ‘masochisme’?

Niemand is vrij van patronen. Het bewust worden van patronen die ons leven beheersen, het veranderen van die patronen en daarin de verantwoordelijkheid nemen, is transformatie.

Inspirerende hartegroet
Mieke Box 45