Paragnost Eddie & Consulenten

Kinderen en spirituele opvoeding

Kinderen en spirituele opvoedingIk merk dagelijks op dat er zich een verandering opdringt zowel thuis als op school. Kinderen van nu confronteren volwassenen met zichzelf, dwingen volwassenen diep naar zichzelf te kijken en te onderzoeken of ze in staat zijn uit te komen voor eigen innerlijke gevoelens en emoties. Kinderen voelen haarfijn aan waar de zwakke plekken zitten en zullen die vaker triggeren en blootleggen.

Kinderen van nu hebben behoefte aan eerlijkheid, zich kwetsbaar opstellen, openhartigheid waarin ze ook leren omgaan met gezonde grenzen. Ik heb al vaker kinderen in de praktijk gehad die duidelijk bang zijn hun kinderen grenzen aan te geven, die hun kinderen laten rommelen in mijn praktijkruimte …waardoor ik dan uiteindelijk zelf een grens dien aan te geven; dit is eigenlijk niet mijn verantwoordelijkheid, het is niet mijn kind, dus laat ik de kans aan de ouder zelf de grens te trekken en als het niet gebeurt, dan kan ik niet anders dan in te grijpen. Ik heb het ook eens gehad dat het kind naar de ouder keek met een blik van: ‘ Waarom mag ik niet rondlopen en in de kasten kijken van die mevrouw ‘? Maar nog verbazingwekkender was de reactie van de ouder ‘ Niet doen, want mevrouw gaat boos worden ‘. Merk je hoe gemakkelijk de ouder zich in die situatie zich nogmaals onttrok van de verantwoordelijkheid ten opzichte van haar kind en het op mijn bordje neerlegde.

Ja, je kind is spiritueel, gevoelig, wordt snel als helderziend neergezet….en ja, jouw kind heeft ook gezonde grenzen nodig, structuur en duidelijkheid waarin jouw kind zich voluit mag ontwikkelen. Jouw kind heeft voldoende ruimte om te exploreren, te onderzoeken en hierin zijn ook het verleggen van grenzen betrokken. Een kind tracht hoe dan ook te kijken hoever het mag en kan gaan….We kennen de verschillende opvoedingsstijlen en er valt over elke opvoedingsstijl wel iets te zeggen; hetgeen ik wel heel duidelijk durf te stellen is dat een ‘ laissez-faire ‘ een bijzonder onverantwoordelijke manier is om met kinderen om te gaan. We kennen het spreekwoord ‘ Je oogst wat je zaait ‘ en ik vind het heel jammer dat prachtige kinderen in de knop, verbrod worden door een lakse opvoeding.

Het is dus een intensieve zoektocht als ouder en zeker als spiritueel zoekende ouder kinderen te leren omgaan met de wereld en de mensen om hen heen; tegelijk is dit ook een zoektocht als ouder, dus dit vraagt oprechtheid, openheid en volkomen betrokkenheid en afstemming op elkaar. Een kind leert zijn ouders kennen zoals ze zijn, waardoor het op zijn beurt wordt aangemoedigd aan zijn ouders te laten zien hoe het zelf in elkaar staat. En dat schept een heel diepe waarachtige verbinding.

Onvoorwaardelijk van je kind houden is geen synoniem voor ‘ zoek het zelf maar allemaal uit en leef er maar op los ‘. Onvoorwaardelijk van je kind houden is je kind ernstig nemen, waardigheid geven, werkelijk interesse te tonen in wie het kind is op zielsniveau, te steunen én in de juiste banen te leiden, je kind leren omgaan met gevoelens en emoties, je kind naar verdraagzaamheid te begeleiden en een voorbeeld te zijn. Dit is de uitdagende taak voor het nieuwe ouderschap: met heel veel liefde, begeleiding en duidelijke structuur.

Ik merk helaas vaak op dat hippe ouders maling hebben aan het woord ‘ structuur ‘, vanuit hun eigen opvoeding, ervaringen en belevingen….het woord structuur werkt als een rode lap op een stier. En toch, zonder structuur verdwaalt het kind in zichzelf en de wereld waarop het kind zijn plek mag innemen.

Structuur geeft het kind ook een veilig gevoel, het kind krijgt een aantal referentiekaders waarin het zich mag en kan ontplooien en op terug kan vallen als het zich even verdwaald of verloren kan voelen. Het gaat over het creëren van een veilige omgeving, waarin balans en evenwicht de voedingsbronnen zijn voor zich ontwikkelend kind, afhankelijk van de levensfase waarin het zich bevindt. Je moet van een kind van 6 geen volwassene maken, omdat het kind ‘ wijs ‘ en ‘ spiritueel ‘ is, en zoals ik ook vind dat in het klassiek georiënteerd onderwijs veel te veel de klemtoon ligt op presteren, waarin te weinig ruimte is voor de zielsontwikkeling van het jonge kind, dat het gras persé groen moet zijn en de lucht blauw…ik merk soms wel eens dat de druk , weliswaar onbedoeld, langs beide kanten te groot is. Enerzijds de druk in de nonchalante houding van ‘ zoek het maar zelf uit kindje, verleg maar je grenzen en je ziet wel wat er gebeurt ….’ ( ook dat ervaart een kind emotioneel als druk ) tot ‘ je tempo-leestest was onder het gemiddelde, dat moet beter ‘ : lees ‘ sneller ‘.

Je kind ‘ spiritueel ‘ opvoeden…ik denk dat menigeen een beeld heeft over spiritualiteit en hoe ze zelf als spiritueel georiënteerd ouder hun kind (eren) spiritueel willen opvoeden. Hierbij heb ik ook het gevoel dat de weg van de ouder niet persé de weg van het kind dient te worden, het kan evengoed dat het kind helemaal niets met het spirituele te maken wil hebben en alles wat de ouder doet of zegt , zelfs heel gek kan vinden. Ook hier ligt een versluierde valkuil en ook dat hoor ik wel eens: ‘ Hoe kan het nu, mijn partner en ik zijn allebei bezig met cursussen, we zijn heel spiritueel, eten gezond, doen aan yoga en onze zoon ( 14 ) zet zich af tegen alles wat we doen en zeggen en als kind deed hij mee aan yoga oefeningen, zong hij mantra’ s ….Merk je onuitgesproken de ontgoocheling van de ouders…het kind gedraagt zich niet conform de manier waarop de ouders hun spiritualiteit beleven, ervaren en neerzetten?

Een aanleiding voor de opgroeiende jongere om de weg voor zichzelf uit te stippelen…vanuit het zich afzetten tegen tot een zich vormen tot ….

Spiritualiteit in de opvoeding gaat, hoe ik het voel, om acceptatie van het kind , van elk kind in je gezin, als basis . En dat het woord ‘ acceptatie ‘ ook weer voor enige verwarring kan zorgen, heb ik ook al meermaals ervaren: accepteren is niet hetzelfde als : ‘ ik moet alles maar laten gebeuren, ik moet mijn kind de vrijheid geven ‘. Net zoals structuur geen synoniem is voor ‘ keurslijf ‘ , is acceptatie geen synoniem voor ‘ laat alles maar gebeuren ‘.

Kinderen zijn onze spiegels, want ze tonen ons heel vaak waar we zelf de mist ingaan, waar we zelf niet doen wat we zeggen en zeggen wat we doen, met andere woorden schitteren in discongruent gedrag, waar we onecht zijn in onze relaties, waar we onszelf niet accepteren en afwijzen…en dàt is wat de kinderen van nu ons tonen. We hoeven onze kinderen niet in het zoveelste schuifje te steken van ‘ bijzonder ‘, dat willen ze nét niet! Ik vind dit persoonlijk een daad van ‘ verontmenselijking ‘ , een term die ik in meerder cahiers van Brené Brown teruggevonden heb en waar ik direct een krachtig gevoel bij ervaarde: verontmenselijking, al is het zeker nooit de bedoeling. Het gebeurt uit domweg…het creëren van een nieuw paradigma onder de kinderen van nu…ze zijn zo bijzonder, zo speciaal, zo….zo….dat ze zich vaker terug willen trekken uit dit hele gedoe. En dat baart mij dan weer eens zorgen.

Kinderen willen zichzelf zijn, net als de kinderen van toen….zijn kinderen zoveel anders, zijn de behoeften, verlangens van kinderen van toen zoveel anders dan de kinderen van nu? Een retorische vraag.

De tijd waarin we nu leven, die is veranderd….de kinderen die op aarde komen en die voor deze tijd incarneren hebben vaker ouders die eveneens in de veranderende tijd geboren zijn, bewuster, zelfbewuster…alleen hou ik hier een pleidooi van jewelste om kinderen te laten zijn wie ze zijn, hun ziel te leren zien, en hen de mogelijkheid te geven hier hun plek te vinden op deze bijzonder prachtige planeet, zodat ze zich niet in geïsoleerde groepjes moeten terugtrekken omdat ze zo bijzonder of zo speciaal moéten zijn; Ik geloof niet dat dit dé reden is waarom de kinderen van nu geboren worden. Ik merk soms wel op dat net die kinderen die aan bepaalde verwachtingen moeten voldoen, zich terugtrekken. Zeker ‘ Indigo ‘ kinderen reageren vrij allergisch en heel gevoelig op dit soort verwachtingen.

Wil je graag praten / chatten over dit blog, dan kan dit in een open en vertrouwelijke sfeer.
Warme groet
Mieke Moon Box 45
www.miekecoigne.com