Paragnost Eddie & Consulenten

Het lijkt wel of niemand mij meer begrijpt

Het lijkt wel of niemand mij meer begrijptHerken je dit? Een gevoel hebben dat het lijkt alsof je van een andere planeet komt dat bijna alles wat je zegt of doet in tegenstelling is met de anderen?
Dit komt meer voor dan je zou denken. Je spreekt dezelfde taal maar toch lijkt het of je niet verstaan wordt.
Alsof je langs elkaar heen praat en wat jij zegt niet binnen komt bij de ander.
Ligt dat dan aan jou, of ligt dat aan de ander?
Communicatie is uiteraard een van de meest lastige dingen tussen mensen omdat we allemaal onze eigen gedachten en belevingswereld hebben van iets.

Maar anders wordt het als men echt niets meer begrijpt van wat je zegt.
Ook al ben je al jaren bevriend met mensen en of heb je zogezegd altijd een goede band gehad met je familie het kan zomaar voorkomen dat er opeens een gevoel ontstaat dat er iets niet meer klopt.
Dat is dan een ontdekking die in de eerste instantie schokkend kan zijn omdat je voelt dat dit je erg ongelukkig maakt.
Opeens kom je tot de conclusie dat je elkaar aan het ontgroeien bent en dat is soms een realiteit waar je niet echt op zit te wachten.
Je hebt een band met die mensen en ook al heb je gemerkt dat jullie levens niet meer zo gelijk op liepen toch hou je van je vrienden en je familie.

Wat moet je nu met dit gevoel ? Je hebt ook geen zin meer in verjaardagen en of feestjes laat staan in een familievakantie.
Je hoort er toch bij, kom op wat mankeert jou opeens?
We zullen zo teleurgesteld zijn als je niet mee gaat. En daar begint het gemanipuleer door op je gemoed te werken en je een schuldgevoel aan te praten.
Wat jij dan doet en zeker in het begin, is toch maar meegaan uit plichtsbesef of om geen spelbreker te willen zijn.

Maar je voelt je er niet blij mee, want de anderen zijn zo luidruchtig en zo aanwezig.
En wat ze ook doen is dat je steeds maar wordt aangekeken en je hebt ook al iets opgevangen in een onderonsje ‘’zou er iets zijn met haar’’? en je voelt je er erg onbehaaglijk onder dus je probeert weer de aansluiting te vinden en dat valt in goede aarde.
Opeens heb je een gevoel dat het allemaal aan jou ligt.
Als je hele familie je aankijkt met een blik ‘’wat is er met haar’’? dan ligt het zeker aan mij.
Dus je gaat er maar eens mee aan de slag. Als je jezelf maar niet zo moe voelde dan zou het beter gaan.
Maar waar je geen erg in hebt dat je energetisch leeg loopt omdat je jezelf forceert iets te doen waar je geen zin in hebt.

En waar hebben ze het toch allemaal over, in jou ogen lijkt het alsof alles wat er wordt gezegd kant nog wal raakt.
En als je ‘s avonds in je bed ligt en je laat de dag passeren voor je geestesoog zie je het opeens heel duidelijk.
Het ligt niet aan mij het ligt ook niet aan hun, maar we zijn elkaar echt ontgroeid. Dan zie je wat je allemaal hebt gedaan het afgelopen jaar.
De vele boeken die je hebt gelezen. De spirituele cursussen die je hebt gedaan, de mensen die je hebt ontmoet waarvan je voelt dat het gelijkgestemden zijn en opeens voel je ook een stuk verdriet omdat je afscheid aan het nemen bent van je oude leven.

Hoe moet je ze zeggen dat je anders in het leven bent gaan staan.
Dat je niet meer mee wil gaan in de hectiek van het leven wat je voorheen wel hebt gedaan, en dat je meer behoefte hebt om in de natuur te zijn en diepgaande gesprekken te voeren en de zin van het leven verder wil ontdekken.
Dat je veel meer behoefte hebt om wat meer rust in te bouwen omdat je voelt dat je niet meer tegen de drukte kan en de zinloosheid van veel dingen inziet.
Dat je gezonder wilt eten en bewuster om wil gaan met je leven. Hoe zeg je zoiets?

Wel wat denk je ervan om het precies zo te zeggen zoals je het nu bedenkt?
Om open en eerlijk en rustig je gevoel te ventileren naar je familie en naar je vrienden?
Je hebt angst dat ze je gevoel afwijzen en of je de rug toekeren als je dit tegen ze zegt?
Het is inderdaad mogelijk dat men deze verandering in jou niet wil accepteren omdat ze zich erdoor bedreigd voelen maar dat mag jou niet tegen houden om jezelf te zijn. Vraag of ze het willen respecteren dat je anders in het leven bent gaan staan en dat je bewuster wilt leven.
Dit kan uiteraard gevolgen geven en er zullen mensen zijn die je inderdaad los mag gaan laten.
Het heeft geen zin vast te houden aan iets wat er niet meer is.

Als je familie je respecteert en je in je waarde laat kun je gewoon met ze om blijven gaan maar jij bent wel degene die in het vervolg de keuzes maakt en niet zij.
Vrijheid in relaties zou voor heel veel opluchting zorgen. Zo kan ieder zijn eigen weg gaan en hoeft er geen dwang of druk te zijn onder elkaar.
Je kiest ervoor om erbij te zijn of je kiest ervoor om dat niet te doen zonder schuldgevoel.

En wat vrienden betreft kan het vaker gebeuren dat je inderdaad een verwijdering ziet omdat de neuzen niet meer dezelfde kant op staan.
Als het niet meer goed voelt dan is het aan jou om de keuze te maken de vriendschap te verbreken.
Soms heeft dat even tijd nodig omdat je nieuwe bewustzijn je iets wil vertellen en je nog niet zover bent om daadwerkelijk voor jezelf te kiezen.
Weet dat er andere mensen op je pad gaan komen met wie je dezelfde trillening hebt en waar jij je wel goed bij voelt.

Dit is echt een tijd waarin vele mensen de keuze maken om patronen los te laten, en als jij ook voelt dat je jezelf niet meer gelukkig voelt in je huidige leven en je het gevoel hebt dat je steeds meer moeite moet doen om begrepen te worden aarzel dan niet om je nieuwe ik te laten zien. Jij moet het tenslotte met jezelf doen voor de rest van je leven.

Wil je hierover eens praten met mij ik ben bereikbaar op box 68 bij paragnost-Eddie.

Hartegroet,
Elisa-Lis