Paragnost Eddie & Consulenten

Wat dieren ons over onszelf laten zien –deel 2

Wat dieren ons over onszelf laten zien –deel 2Heb je er enig idee van gehad dat je huisdier een leermeester zou zijn voor jou, toen je je dier hielp om zich thuis te voelen in zijn nieuwe omgeving, hem opvoedde, met hem speelde, hem verzorgde?

Dieren zijn de meest wijze, liefdevolle, liefhebbende leermeesters die we ooit zullen kennen en dat meen ik oprecht. Ze kunnen ons met een bijzonder indrukwekkende les verrassen op momenten dat we het totaal niet verwachten.

Afhankelijk van hetgeen nodig en goed is voor ons tonen ze ons grappig of ernstig, doortastend, trekken ze onze aandacht om ons iets te laten zien in ons gedrag of fysiek.

Kijk eens even naar het gedrag van onze huisdieren: ze eten wanneer ze honger hebben, ze slapen als ze er zin in hebben en hun liefde is ‘ onvoorwaardelijk ‘. Ze maken zich geen zorgen over het verleden noch over de toekomst, ze leven elk moment in het NU.

Je kan bij jezelf denken dat dieren zich geen zorgen hoeven te maken, want er wordt voor hen gezorgd: natje en droogje op tijd en stond, liefde, aandacht, verzorging…een hondenleven, een kattenleven….er zijn helaas ook uitzonderingen: dieren die niet de liefde, aandacht , verzorging krijgen. Ook die dieren zijn leermeesters!

Dieren leren ons heel veel over het leven, ons leven, onze relaties met anderen en het belang van onze spirituele band en leren ons ze te respecteren en te accepteren voor wie ze zijn. Ze hebben net als wij hun persoonlijkheden, hun wensen. Sommigen willen een huishond zijn en anderen vinden het superleuk om shows te lopen en anderen willen de verzorgersrol spelen, het ene dier wil heel graag in een groot gezin terechtkomen en anderen willen liever alle aandacht voor zichzelf. Het is dus heel belangrijk hen de kans te geven te laten zien we ze zijn zonder restricties.

We hebben heel snel ervaren dat ons Caspertje geen gezelschap duldde, zelfs niet van zijn zusje en hij vertelde me heel duidelijk dat hij het liefst met ons alleen bleef. We gaan er meestal van uit dat we dieren hun hele leven moeten houden maar soms kan dit niet, soms zijn onze dieren bezoekers, blijven voor een korte tijd, soms passen ze niet en worden ze depressief.

Het is niet altijd gemakkelijk om uiteindelijk het dier dat je graag ziet los te laten en aan de wensen van het dier tegemoetkomt. Net zoals mensen geen bezit zijn van elkaar, zijn dieren evenmin ons bezit.

Liefde vraagt soms om los te laten en te zorgen dat ze op een andere plek terechtkomen waar ze zich gelukkig voelen. Het betekent dus absoluut niet dat je het niet goed hebt gedaan, dat je niet genoeg liefde hebt gegeven. Vertrouw op de boodschappen die je ontvangt van je huisdier of die een dierencommunicator je vertelt. Het is niet de makkelijkste taak om die boodschap te geven.

Dieren leren ons ook meer plezier te hebben in ons leven. Dieren maken ons vaak aan het lachen, zelf vergeten we vaak door het werk en verantwoordelijkheden te spelen. Is het je ook al opgevallen dat dieren op onze schoot springen als we ons moe of ziek voelen, als we ons verdrietig of moedeloos voelen, als aanmoediging om niet op te geven? Komt het je ook gekend voor dat ze zomaar tussenin komen te zitten of gekke toeren uithalen als er ruzie is? Dieren brengen ons zoveel liefde, licht en vreugde dat ik geloof dat dit hun grootste doel in hun leven is.

Dieren leren ons ook onze plek in de natuur te hervinden. We hebben de neiging ons leven als afgescheiden van de natuur te zien. Ik merk dit vaak in consulten…alsof er niet echt meer die verbinding is in het natuurlijke levensritme in zichzelf én de natuur. We leven in een ondertussen zo sterk ver doorgedreven materiële wereld dat we niet bewust meer stilstaan bij alles wat onze zin-tuigen ons kunnen laten ervaren. Van ruiken tot proeven….de cosmetische geuren overprikkelen ons reukorgaan en ik durf gewoon zeggen dat veel parfums ronduit stinken op de huid van mensen én bovendien kan de huid niet vrij meer ‘ ademen ‘, bewust proeven wat er gegeten wordt ondanks de vele rotzooi die in het eten of voorverpakt voedsel verwerkt worden, wordt niet echt meer als dusdanig als ‘ vies ‘ ervaren….hap slik hap en het eten is naar binnen gewerkt binnen no time, met de mobieltjes op tafel of nog snel even de berichten nakijkend die tijdens het eten om aandacht vragen.

Kijk maar eens naar onze dieren hoe zij reageren op voedsel wat niet te vreten valt, althans in hun beleving…mensen zijn zeker niet zo kieskeurig als dieren, al lijkt het wél het geval te zijn. De duurste biefstukken, de lekkerste én duurste ‘ foie gras ‘….vergeten welke procedures dit allemaal heeft doorstaan voor dat in het menselijk lichaam terechtkomt. En lekker dat dàt is, want dat getuigt van klasse en standing: lekker duur gegeten is goed gegeten. Er is een tijd geweest dat mijn lichaam begon te protesteren, ik werd ronduit misselijk, of ik voelde een soort van ‘ dit is niet met liefde klaargemaakt ‘ als we eens uit eten gingen. Toen vond ik dat heel vreemd, ik begreep maar niet waarom mijn lichaam ‘ allergischer ‘ geworden was voor ogenschijnlijk lekker eten en toch niet zo lekker achteraf. Omdat ik het eetgedrag van ons Caspertje linkte met mijn groeiende allergie, wist ik dat hij me dit liet zien. En ons Caspertje krijgt zuiver biologische voeding en houdt van gevarieerd eten. In het begin mopperden we wel eens dat hij toch wel een lastig etertje was, heel kieskeurig en dat is hij zeker nog. Krijgt hij volgens zijn zin iets te veel van hetzelfde, dan laat hij het staan. Simpel. Ik moet het me zeker niet wagen om hetzelfde op zijn bordje te laten staan, bij wijze van: als hij honger heeft, dan zal hij het heus wel opeten. Heus niet.

Dan weet ik het ….even weer eens iets anders bedenken. Verwend? Ach ja dat hoor ik ook wel eens dat ‘ die kat ‘ gewoon ‘ rotverwend ‘ is. Eet jij dan elke dag patat? We houden toch zelf van afwisseling, waarom zou een dier dan elke dag hetzelfde op zijn bordje krijgen? Dus in die zin spiegelt Casper heel eerlijk hoe het zit met onze voeding.

Hetzelfde met geuren….al ruikt de woning zogenaamd lekker met alle geurtjes in huis, er zitten heel wat kankerverwekkende stoffen in al die lekkere geuren. Dieren? Die laten ons zien wat schadelijk is voor onze gezondheid. Door dieren om ons heen te hebben, blijven we in contact met het primitieve en instinctieve deel van onszelf…dat we ondertussen vergeten zijn.

De natuur kan best zonder ons leven, alleen wij niet zonder de natuur. Mensen worden spiritueel steeds verder naar het land, de bossen getrokken om met de natuur te communiceren, omdat we weten dat het leven niet werkt zoals het er voor velen aan toe gaat. In de natuur kunnen we stil zijn, luisteren naar de vogels, de wind en het ruisende beekje, waardoor ons lichaam en onze geest tot rust komt, zodat we weer in contact met ons spirituele zelf kunnen komen. Thuiskomen. Door met ons hart contact te maken met onszelf, kunnen we de emotionele, spirituele, lichamelijke en geestelijke aspecten zien en koesteren. We vinden de balans waarnaar we zo wanhopig op zoek naar zijn. We voelen ons weer heel, vredig en rijk ‘ van binnen ‘, daar waar het in onze wereld maar al te vaak gaat over ‘ rijk van buiten ‘.

Er gaat geen dag voorbij zonder stilte, aanwezig zijn in mezelf, luisteren naar mijn pulserende hartslag, luisteren naar de vogels, voelen van een zacht windje over mijn gezicht als ik even naar mijn tuintje stap, de geuren opsnuif van een met liefde bereide maaltijd van mijn partner, geniet van de zachte koestermomentjes met ons Caspertje die me overduidelijk aangeeft dat het ‘ kroeltijd ‘ is of dat ik zelf even een pauzemomentje toe ben…hij is elke dag de stille waarnemer en getuige van mijn gesprekken. Ik ben met andere woorden onbeschrijfelijk dankbaar met ons Caspertje, want hij laat me met zijn onvoorwaardelijk liefde en acceptatie zien waar ik overheen kijk, voelen waar ik me dreig voor af te sluiten, horen naar de dingen die niet uitdrukkelijk worden gezegd, proeven wat goed voor me is en vooral genieten van alle kleine dagelijkse dingen.

Ik eindig met een warme dank voor alle leuke lieve reacties op de blogs die ik deze maand mocht ontvangen. Delen is helen en elk mag in zijn waarheid naar waarheid delen. Is er nog iets wat we niet weten? Ik geloof het niet….het oude diepe weten krijgt meer ruimte en in die ruimte mogen we allen vrij ademen. En dat maakt het leven veel mooier en eenvoudiger. Kijk naar dieren en je weet dat jouw dier (en) jouw grootste leermeesters zijn die onvoorwaardelijk van je houden. Wij mogen hier dus nog heel veel leren op dat vlak. Lieve collega Laura, ik heb geen blog rond onvoorwaardelijke liefde geschreven, dan wel onze dieren alle eer gegeven om hen te danken voor die oprechte zuivere liefde.

Even dit nog : Met dit blog heb ik absoluut niet de bedoeling gehad wie dan ook te viseren die graag dikke lekkere biefstukken of foie gras eet…iedereen moet vooral ( blijven) doen waar hij zich lekker bij voelt en hetzelfde geldt natuurlijk ook voor mensen die zich graag opsmukken met parfum, of hun kleren een extra geurtje geven met wasverzachters. Misschien zet het je tot denken als je merkt dat je je na het eten toch niet zo lekker voelt, of dat jij of je kinderen last heeft/ krijgt van eczeem en leg je meer verbanden.

Warme groet
Mieke Moon Box 45
www.miekecoigne.com